Gwendolyn Sommereyns  begon al op jonge leeftijd te componeren; toen ze 12 was schreef ze haar eerste stukjes voor piano. In 2000 begon Gwendolyn haar studies aan het Lemmensinstituut te Leuven en volgde ze ondertussen een compositiestage bij Wim Henderickx (Neerpelt, 2001). In juni 2005 behaalde Gwendolyn aan het Lemmensinstituut het diploma van Meester in de Muziek in de richting compositie. Zij werd er begeleid door Luc Van Hove, Jan Van der Roost en Kurt Bikkembergs. Sindsdien componeert ze in opdracht van diverse ensembles en organisaties zoals het SPECTRA ensemble, JongArt en het Emanon Ensemble en maakte ze tevens een succesvolle tournee door Japan met haar compositie Kayano (najaar 2007).
Als koorpagina schreef Gwendolyn het communiegezang Ego sum vitis vera (Ik ben de ware wijnstok). De mooie tekst inspireerde de componiste tot een compositie met een drive én een verhaallijn via een spel tussen mannen- en vrouwenkoor, omringd door vloeiende en natuurlijke lijnen en opbouwende klankaura's. Ritmisch is dit geen gemakkelijk werkje, maar eens de notenleer doorsparteld zijn de vruchten des te zoeter.

Dagmar Feyen studeerde aan de conservatoria van Brussel en Antwerpen waar hij o.a. piano, muziektheorie en kamermuziek volgde. Tussen 2004 en 2007 legde hij zich toe op compositie in de klas van Piet Swerts aan het Lemmensinstituut. Als componist richt hij zich vooral tot pedagogische composities en kamermuziek.
Zoals de meeste van zijn koorwerken is Spirit voor mannenkoor in een vrij-tonale taal geschreven, met intuïtief en vrij contrapunt. Het werk is tweedelig. De dubbelzinnige tekst van het beschouwende eerste deel is ontleend aan de gnostische traditie. De baritons zetten het tweede deel in met een voorzang die beantwoord wordt door tenoren en bassen. De aansporende tekst met opgewonden karakter komt uit de Nieuw-Testamentische brief van Paulus aan de Galaten.