Al te vaak worden sociaal-artistieke projecten als iets apart gezien van meer formele vormen van muziekpraktijk of -onderwijs vanwege het idee dat het vooral gaat om sociaal bezig te zijn en minder om het artistieke. De huidige praktijk van projecten bewijst vaak het tegendeel. Werken met zangers en instrumentalisten in participatieve muziekprojecten vereist een specifieke ingesteldheid en een specifieke pedagogische benadering, maar die muzikaal-pedagogische benadering kan net een sterke aanvulling zijn voor meer ‘traditionele’ koorbenaderingen en kunnen de formele muziekeducatieve praktijk verrijken. The Ostend Street Orkestra (TOSO) is zo een project.
The Ostend Street Orkestra
In 2014 werd TOSO opgericht als artistiek en positief alternatief voor de negatieve publieke opinie rond de groeiende groep daklozen in de stad. vzw KleinVerhaal, een participatieve kunstorganisatie, richtte TOSO op in samenwerking met drie muzikale coaches, allen met een jazzimprovisatie achtergrond. TOSO laat zien hoe muzikale ontmoetingen veerkracht en hoop kunnen geven aan een groep mensen met diverse achtergronden, waardoor ze gemotiveerd worden om zich een leven lang positief met muziek bezig te houden.
TOSO is uitgegroeid tot een eigenwijs muzieklab met vijfentwintig muzikanten met zeer verschillende sociale en muzikale achtergronden. Deze 'muziek als beweging' had een eenmalig project kunnen zijn, maar mondde uit in een continue beweging met repetities, ontmoetingen, jamsessies en optredens. Deze open mentaliteit komt onder andere tot uiting in het open karakter van de wekelijkse repetities, waar iedereen in en uit kan lopen, meedoen, luisteren en waar het proces en het product inwisselbaar zijn. TOSO laat zien hoe muzikale ontmoetingen veerkracht en hoop kunnen geven aan een groep mensen met diverse achtergronden, waardoor ze gemotiveerd worden om zich een leven lang positief met muziek bezig te houden.