Onlangs verscheen de pas gerenoveerde noordelijke toren van de Antwerpse Onze-Lieve-Vrouwkathedraal in vol ornaat vanachter de bouwstellingen. Sinds eeuwen is dit icoon van de flamboyante Brabantse gotiek de thuisbasis van het Antwerps Kathedraalkoor. Maar soms zijn ook niet-materiële monumenten, waarbij we Het Kathedraalkoor toch kunnen rekenen, toe aan hernieuwing, aan een renovatie. We praatten met Bart Paepen en Sebastiaan van Steenberge over de enthousiaste doorstart die het koor nu maakt.
Het koor heeft een geschiedenis die teruggaat tot 1382 met als kapelmeesters niets dan ronkende namen zoals Jacob Obrecht, Willem de Fesch, Joseph-Hector Fiocco en Emile Wambach. In zijn meest recente vorm was het koor actief vanaf 1927 en stond het onder leiding van andere grootheden zoals Lodewijk De Vocht en Jan Schrooten. ‘Was’, inderdaad, want in september 2022 werd beslist de werking van het koor (tijdelijk) stop te zetten. Uiteraard was het gekende virus ook voor Het Kathedraalkoor een harde noot om kraken, de werkelijke reden is echter gelaagder. In september 2019 gaf het koor nog een kerstconcert met een grote groep jongens- en meisjesstemmen. 50 zangers in totaal.
Kanunnik Bart Paepen, pastoor van de kathedraal (B.S.): ‘Het kerstconcert was ons laatste optreden met de grote groep. De jongens- en meisjesstemmen hebben een lange tijd kunnen rekenen op een aantal volwassenen, een grote groep zangers en zangeressen die doorgegroeid waren uit het knapenkoor en de meisjescantorij. We wisten echter toen al geruime tijd dat die alumni daarna zouden stoppen en later met een eigen initiatief zouden starten. We hadden op die beslissing geanticipeerd en lang voor corona uitbrak hadden we het vernieuwingstraject al ingezet.’