Hoe is het begonnen?
Luc: ‘Cantilene is onder impuls van priester Jef Cleymans in 1977 ontstaan. Al in 1968 had Jef het kinderkoor Carmina (toen onder de naam De Lambertijntjes n.v.d.r.) en het volwassenkoor Con Amore opgericht maar hij voelde een leemte tussen beide koren waardoor de doorstroming van jeugd naar het volwassenkoor moeilijk verliep. Daarom richtte hij Cantilene op waar ik van in het begin bij zong. Toen Jef in 1980 een andere parochie aangewezen kreeg, vond hij dat hij de tijd niet meer had om de drie koren op een volwaardige manier te leiden. Hij vroeg mij om Cantilene van hem over te nemen. Het waren grote muzikale schoenen om vullen want bij onze eerste deelname aan het Europees Muziekfestival voor de Jeugd in Neerpelt in 1978, twee jaar eerder onder zijn leiding, behaalden we meteen de eerste prijs cum laude.’
Had je ervaring als dirigent?
Luc: ‘Nee, absoluut niet. Ik ben er als 19-jarige zonder scholing ingerold. In 1981 nam ik deel aan een cursus directie in Nederland en vervolgens schreef ik me in in het Conservatorium in Antwerpen waar ik in 1986 mijn diploma koordirectie haalde. Het ging allemaal heel snel. We waren op dat moment nog een kerkkoor en luisterden veel kerkelijke vieringen op. Daarnaast werkten we naar één groter project per jaar waarbij we meestal met enkele andere koren uit de familie apart en samen concerteerden.’
Vond je voldoende repertoire voor jeugdkoren?
Luc: ‘Cantilene was een jeugdkoor dat toen al vierstemmig zong, dus repertoire was er voldoende! Uiteraard ging ik op zoek naar gepaste muziek. Omdat ik in mijn concertprogramma’s altijd streef naar afwisseling, vonden we o.a. onze gading in het bekende Ars Musicaboek. Daaruit zongen we voornamelijk renaissancemuziek. Ook aan negro spirituals waagden we ons en Vic Nees stond ook regelmatig op het programma. Ik herinner me nog onze eerste uitvoering van Als een duif op een dak. Bijzonder was dat!’