Emmaüs Mechelen
Liesbet Hoorelbeke werkt daarvoor op verschillende locaties van Emmaüs Mechelen.
Een keer per maand worden de jongeren die zin hebben om te zingen door hun begeleiders naar het samenzangmoment gebracht. 'Ik vond dat de eerste keer heel spannend’, vertelt Liesbet Hoorelbeke. 'Ik kende de jongeren en de begeleiders niet. Ik had wel iets voorbereid maar ik wist ook dat ik zou moeten koorddansen en mijn buikgevoel volgen. Ik probeer authentiek te zijn en hun vertrouwen te winnen. Openheid en humor werken wel, en hen in hun kracht zetten ook. Een jongen die door de cajon gefascineerd is vragen of hij een lied wil begeleiden, of twee meisjes die mooi kunnen zingen uitnodigen om een solo te doen, dat zorgt voor trots en zelfvertrouwen. Er zijn ook jongeren die liever verdwijnen in de groep. Ik vraag me voortdurend af wat heeft de jongere nodig, en wat heeft de groep nodig?'
'Het was fijn om ondertussen vanuit Jeugdzorg Emmaüs de vraag te krijgen ook met hun begeleiders iets te doen rond samen zingen en hen zo meer tools te geven om vanuit verschillende invalshoeken met jongeren en gezinnen aan de slag te kunnen gaan. De begeleiders omarmen dit project dus ook.'
De jongeren die deelnemen hebben het om heel uiteenlopende redenen erg moeilijk en dragen een stevige rugzak mee. Welke rol kan het samen zingen in deze bijzondere context spelen? 'Soms brengt de muziek minder prettige gevoelens naar boven, en dat kan escaleren, maar het is niet de bedoeling dat die rugzak tijdens de zangmomenten dan leeg gemaakt wordt', vertelt Liesbet Hoorelbeke. 'Voor mij betekent samen zingen in dezelfde frequentie terecht komen. Dat zorgt voor een goed gevoel en het verbindt. Tijdens een van de sessies sprak een jongere dat ook letterlijk uit: ‘Wij zijn hier samen iets aan het doen!’ Dat positieve en schijnbaar tijdelijke gevoel wordt ook opgeslagen in ons onderbewustzijn, zodat je dat ook altijd meedraagt.'