Ademcoach en zangeres An-Sofie Noppe en dirigent, coach, jurylid en trompettist Johannes Dewilde zijn naast twee supergetalenteerde musici ook partners en ouders van drie kinderen. Wij vroegen ons af of dit vaak leidt tot geweldige muzikale momenten samen of toch eerder tot discussies over welke muziek de meest inspirerende is?
Generieke informatie over Johannes vind ik genoeg online. Maar wie is Johannes voor jou als muzikant of dirigent?
An-Sofie: 'Om te beginnen kan ik me niet inbeelden dat ik in een koor zou zingen dat Johannes niet dirigeert. En dat heeft op zich niets te maken met het feit dat hij mijn partner is. Johannes heeft een specifieke aanpak die me bijzonder ligt. Hij vertrekt altijd vanuit de totaliteit van de muziek. Voor Johannes start alles bij het hoofd en het hart van de componist. Hij is een enorm inspirerende muzikant en weet als geen ander zijn passie op de zangers over te dragen.’
foto_ivan_yohan_-_johannes.jpg
En Johannes, je voelt de vraag misschien al komen. Wie is An-Sofie voor jou?
Johannes: ‘Sofie is vooral een veelzijdig musicus met verschillende gezichten. Wat ik bewonder is haar enorme flexibiliteit. Tijdens een repetitie op zondagvoormiddag kan ze als koorzangeres volledig versmelten met het koor, terwijl ze in de namiddag tijdens een solo-optreden het hele podium inpalmt en er staat als frontvrouw van een band. Samen met anderen in een koor zingen is een heel ander gegeven dan als soliste kleinkunst, folk- of popmuziek brengen. Zij heeft de gave te kunnen switchen van het ene naar het andere. Vergeet niet: door een microfoon zingen vereist ook een ander stemgebruik.'
An-Sofie: ‘Het voelt ook geweldig om niet vast te hangen aan een partituur en te kunnen vertrouwen op je eigen gevoel.’
Johannes: ‘Inderdaad, daar kan je als klassiek geschoolde muzikant veel van leren. Als je vrij musiceert, kan en moet je meer vertrouwen op je eigen gevoel en niet zoveel op academische kennis en kunde. Bij het uitvoeren van een partituur dreigt steeds het gevaar dat je blijft steken in een technische reproductie van het notenbeeld, in plaats van de muzikale bedoelingen van de componist te verklanken.’
Is musiceren bij jullie thuis dan een kwestie van crossover tussen klassiek en pop/folk?
An-Sofie: ‘Nee, absoluut niet. Integendeel. We houden er net van om die werelden gescheiden te houden. We nemen elkaar wel heel graag mee in elkaars universum. Zo gaat Johannes mee naar concerten van groepen die mij inspireren en vice versa!’
Johannes: ‘Ik ben er ook geen voorstander van om samen op zoek te gaan naar een mengvorm. We beïnvloeden elkaar zonder twijfel, we verwerven inzichten door onszelf te bewegen in de verschillende muzikale werelden en dat is bijzonder leerrijk! Trouwens, met onze kinderen Otis, Nona en Lou musiceren we ook graag. Dat werkt eveneens inspirerend en voedt onze muzikale inspiraties!’
Welke groepen, muzikanten, componisten, … inspireren jullie?
An-Sofie: ‘Ik ben nogal onder de indruk van Phoebe Bridgers, zowel in haar solowerk als met haar groep Boygenius. Ook Better Oblivion Community Center en Angus & Julia Stone vind ik interessant en volg ik! Met Oltid Olsan, het muzikale project dat ik samen met Ward Snauwaert opgestart heb, proberen we die muzikale sfeer op te wekken in songs met West-Vlaamse teksten die het midden houden tussen folk, pop en kleinkunst. West-Vlaamse indiepop met een vleugje Americana, zeg maar.’
Johannes: ‘De manier waarop ik met koren werk is ook grotendeels bepalend voor de keuze van mijn favoriete vocale muziek. Ik ga voornamelijk in hedendaagse koorliteratuur op verkenning naar – naast grote namen – ook onbekend a-capellawerk. De manier waarop ik als dirigent wil werken, leidt me al snel naar a-capellamuziek, omdat instrumentale begeleiding en het gebruik van bepaalde instrumenten de vrijheid ten aanzien van reine intonatie te sterk beperken.
Sinds enige tijd ben ik bezig met David Lang, William Brooks en James MacMillan, die voor mij erg interessante componisten zijn. Onlangs ervaarde ik nog maar eens het genie achter Vic Nees. Een andere Vlaamse componist waarmee ik graag samenwerk is zanger-componist Noah Thys. Hij kent de stem als geen ander en schrijft beklijvend mooie koormuziek.’
Wat je zegt over de stemming lijkt me interessant om op verder te gaan. Je bent ook een veelgevraagde coach. Werk je daar op dezelfde manier?
Johannes: ‘Elke dirigent heeft haar of zijn specialisatie en is vooral sterk in een bepaald onderdeel van het dirigeren. Tegelijkertijd zitten er hiaten in de kunde van iedere dirigent, zaken waar je minder op focust omdat je er minder beslagen in bent. Voor mij zit intonatie in de focus. Het is het startpunt in mijn zoektocht naar koorklank en samenzang. Ik word door collegadirigenten via Koor&Stem als koorcoach gevraagd om daarop te komen werken. Elk koor heeft zijn eigen geluid. Ook met dameskoor Amaranthe, vocaal ensemble Saevus en mijn nieuw koor BYAC (Brussels Young Adult Choir) tracht ik via een niet-getemperde, reine stemming te zingen. Dat is niet evident en vraagt veel oefening en concentratie, maar je komt in een boventoonsysteem terecht dat je op geen enkele andere manier kan bereiken. Een ‘re’ als secunde op ‘do’ kan een andere noot zijn dan een 're' als terts op 'si'. De verhoudingen, intervallen, moeten kloppen volgens de opbouw van het akkoord in een bepaalde context.’
An-Sofie, jij bent zanglerares. Helpt je dat bij al je zanginitiatieven?
An-Sofie: ‘Ja, uiteraard helpt me dat om enerzijds als koorzangeres, anderzijds als soliste te zingen in mijn verschillende andere projecten. Ik beoefen kundalini yoga en sinds kort ben ik ook ademcoach. Een goed opgewarmde stem en een goed gefocuste ademhaling helpen je op vele vlakken je vocale kwaliteiten te verbeteren zodat er ruimte vrijkomt om beter naar elkaar te luisteren! En omdat ademen mij zo fascineert, sluipt dat in Johannes zijn repetities ook binnen.’
Koken is voor jullie beiden een passie. Met bepaalde ingrediënten werk je naar een bepaalde verhouding binnen een smaakpallet, zodat alles in harmonie en balans op het bord komt. Dat doet denken aan muziek maken en aan een koor dirigeren in het bijzonder?
Johannes: ‘Die vergelijking klopt inderdaad wel. We zijn - ook door onze kinderen en voor onszelf - meer en meer met gezonde voeding bezig. Sinds kort resulteert dat in vegan koken. Ik ben graag bezig met verhoudingen, met texturen en smaken. Ik streef ook zoveel mogelijk naar balans en evenwicht. Mijn absolute passie is outdoor cooking!’
An-Sofie: ‘Ik kook ook heel graag. Daarbij ligt mijn focus eerder op fermenteren en vegan pralines! Muziek is vooral met mijn hoofd bezig zijn, dat is nooit af en gaat maar door. Koken, bakken en pralines maken is met de handen iets moois en lekkers creëren en je daar helemaal in verliezen. Maar op het einde van de dag heb je wel iets dat ‘af’ is. Een heerlijke combinatie!’
Ik kook ook heel graag vooral als het gaat om fermenteren of het maken van vegan pralines. Muziek daarentegen speelt zich vooral in mijn hoofd af: het stopt nooit, het is een stroom die altijd doorgaat. Koken en bakken voelt anders – met je handen creëer je iets tastbaars, iets moois en lekkers, en je kunt je er helemaal in verliezen. En als het klaar is, ligt er iets dat echt ‘af’ is. Een heerlijk gevoel van voltooiing, een perfecte combinatie van hoofd en handen.
